Quick: een klein vechtertje met een groot hart
Soms komt er een kitten binnen waarvan je je afvraagt of hij het zal halen. Quick was zo'n kitten.
Hij was amper twee weken oud toen hij samen met zijn vier nestgenootjes in opvang kwam. Meteen was duidelijk dat er iets ernstig mis was: zijn hoofdje hing naar rechts, hij kon niet op zijn pootjes staan en draaide rond zijn as wanneer hij op zijn zij lag.
Bij de dierenarts bleek gelukkig dat zijn nekwervels intact waren, maar een ernstig hoofdtrauma werd vermoed. Zekerheid was er niet, alleen hoop en de beslissing om samen met hem te vechten.
Quick kreeg pijnstilling, antibiotica en na elke voeding zachte fysiotherapie om zijn nekje te ondersteunen. Dag na dag, flesje na flesje. En hij gaf niet op.
Ondanks zijn moeilijke start groeide hij op tussen acht andere kittens en deed hij vastberaden mee. Elke dag ging het een beetje beter: zijn hoofdje werd stabieler en de lichte tremor verscheen enkel nog bij inspanning of enthousiasme. Uiteindelijk verdween ook die volledig.
Op twaalf weken was Quick klaar voor adoptie. Van zijn kwetsbare begin was niets meer te merken. Extra bijzonder: hij werd samen geadopteerd met een leeftijdsgenootje waarmee hij bij zijn opvangouders was opgegroeid. Samen vonden ze een warm en liefdevol thuis, waar ze nu zorgeloos mogen opgroeien.
Verhalen zoals dat van Quick tonen waarom we dit blijven doen. Achter elk kitten schuilt een verhaal: soms zwaar, vaak onzeker, maar gelukkig ook met een prachtige afloop. Dankzij onze opvanggezinnen, dierenartsen en de steun van sympathisanten krijgen kittens zoals Quick een tweede kans. En die tweede kans maakt hét verschil.